เช้าวันนี้ ขับรถยนต์กะบะไปติดต่อธุระที่หน่วยราชการแห่งหนึ่งที่ต่างจังหวัด เสร็จธุระแล้ว
ประมาณสิบเอ็ดโมงเศษคิดถึงเพื่อนหญิงเก่าที่เคยจีบ  และอยากให้เป็นคนรักเก่าที่อยู่ไกลออกไปอีกจังหวัดหนึ่งแต่ไม่แน่ใจว่าจะต้องผ่านที่ไหนบ้างเลยโทรศัพท์ไปหาเพื่อนที่กรุงเทพฯ  ซึ่งบ้านเดิมอยู่ใกล้ ๆ กับหมู่บ้านของเพื่อนคนนี้ พอทราบแล้วก็ขับรถยนต์ไปอีก300กิโลเมตรแวะเข้าไหว้เกจิอาจารย์รูปหนึ่งซึ่งมรณะภาพแล้วร่างกายไม่เน่าเปื่อยกลายเป็นศิลา

            จากนั้นก็ขับรถเข้าในตลาดสดที่เธอเคยค้าขายอยู่    ลองสุ่มหาบ้านเก่าของเธอที่เป็นร้านขายของชำในตลาด สภาพยังไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากนัก แต่ก็เดินวนหาอยู่หลายรอบ จนเจอพนักงานธนาคารแห่งหนึ่งที่เดินเก็บเงินกับลูกค้า ถามว่ารู้จักเธอหรือไม่บอกชื่อ และที่มาของเธอที่เคยอยู่บ้านเดิมเดียวกัน ก็บอกไม่รู้จัก เดินวนเวียนอยู่หลายรอบ คลับคล้ายคลับคลา เพราะเคยมาครั้งแรกหลังจากเธอแต่งงานมาแล้วปีเศษแฟนของเธอกับเธอก็ชวนไปกินข้าวและชวนค้างคืนแต่ต้องปฎิเสธ เพราะต้องรีบกลับไปทำงานในวันรุ่งขึ้น

            ไปอีกครั้งก็หลังจากนั้นอีกประมาณสี่ปีแล้ว       แวะเยี่ยมเธอพร้อมกับเพื่อนที่ทำงานแห่งใหม่หลังจากไปดูสถานที่หนังสือพิมพ์ลงว่าเจอของเก่าโบราณจำนวนมาก      ไปสถานที่ดังกล่าวแต่ไม่พบ
อะไรเลย ตอนนั้นเธอกำลังท้องลูกคนที่สองแล้ว คนแรกเป็นผู้ชายอายุประมาณสองปีเศษ      เจอเธอ       กำลังขายของในร้านชำของสามี และทั้งครอบครัวก็พาไปกินข้าวก่อนจ่ายค่ารถแท็กซี่ให้ทุกคนที่ไปเยี่ยมเธอสรุปไปครั้งนี้ห่างไปสิบห้าปีแล้วแต่ถ้านับถึงปัจจุบันก็สิบเก้าปีแล้ว
 

แม้ว่าห้าปีก่อนจะเคยไปแต่ก็ไม่ได่แวะหาเพราะไปท่องเที่ยวกับเพื่อนๆ ไม่อยากเสียเวลาเพื่อนที่จะนั่งคุยกัน/กินเหล้ากัน

            เจอร้านหนึ่งถามว่าจะซื้ออะไร บอกว่าไม่ลองเดินไปอีกแห่ง สภาพใกล้เคียงแต่ไม่มั่นใจเลยลองถามเจ้าของร้าน บอกชื่อของเธอ เจ้าของร้านจำได้บอกเป็นญาติกัน และบอกย้ายไปเปิดร้านขายของนอกเมืองไปนิดเดียว บอกทางไปและที่ตั้งร้านค้า เลยขับไปหาเธอที่นั่น เจอลูกค้าและคนงานกำลังทำงานกันอยู่ เก้เก้กังกังไม่เห็นหน้าเธฮ สักพักเธอเดินออกมา ยังจำเธฮได้ หน้าตาไม่เปลี่ยน แต่ผอมกว่าเดิม เธอทักว่าไง รูปหล่อ และนั่งคุยกันภาษาพ่อขุนสักพัก บอกว่าจะเอาหนังสือของหน่วยงานให้เธอดูเล่น และเมื่อมาถึงแฟนเธอก็มาทัก และบอกให้เธอพาไปกินข้าว ให้เธอนั่งรถไปกันเพียงสองต่อสอง พูดคุยกันหลายเรื่อง เรื่องหลัก ๆ ก็ลูกของแต่ละฝ่าย ส่วนของเธอ ลูกชายปีนี้กำลังจะเอ็นทรานซ์แล้ว เวลาผ่านไปเหมือนช่วงสั้น ๆ แต่ก็เร็วเหลือเกิน กินข้าวเสร็จบอกว่าจำได้มีเพื่อนรุ่นพี่อยู่แถวนี้จะขอแวะไปเยียมสักหน่อย เธอบอกขอตามไปด้วย  เพราะอยากนั่งคุยกันนาน ๆ เลยพาเธอไปเยี่ยมเพื่อนรุ่นพี่ด้วย จนเสร็จภาระกิจเลยพาเธอมา  ส่งที่ร้านใหม่ของเธอเธอย้ำว่าถ้าว่างให้แวะมาเยี่ยมแต่บอกเธอแต่เพียงว่าไม่ขอรับปากแต่จะมาให้ได้ถ้ามีโอกาส

 

ขากลับนั่งขับรถยนต์ด้วยความสุขใจ มีความสดใสคิดถึงภาพฝันวันเก่า ๆ และความทรงจำที่ดีวันนี้

            

จากคุณ : ความฝันวันเก่า ๆ - [23 มี.ค. 45 03:52:53]